Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript! Aby przeglądać naszą stronę uruchom Javascript. Instrukcja dla twojej przeglądarki: Tutaj

Insulinooporność - wywiad z dietetyk Emilią Gieradą

Insulinooporność - wywiad z dietetyk Emilią Gieradą

Insulinooporność dotyka coraz więcej osób. Niestety, nieregularne jedzenie to zmora naszych czasów. Często zamiast przyrządzić sobie wartościowy posiłek, sięgamy po batonik, czy bułkę w kiosku, a to najprostsza droga do kłopotów. Jeśli myślisz, że ten problem dotyka również Ciebie, sprawdź, jakie badania trzeba zrobić, by potwierdzić lub wykluczyć insulinooporność i kiedy trzeba skosultować się z lekarzem. Na nasze pytania opowiada dietetyk z wieloletnim doświadczeniem, autorka książek i publikacji dotyczących zdrowego odżywiania, Emilia Gierada. 

Nie każdy, kto jest śpiący po obiedzie, cierpi na insulinooporności. Jakie objawy powinny nas w takim razie zaniepokoić? 

Do najczęściej spotykanych objawów insulinooporności zalicza się m.in. wzrost masy ciała, problemy z redukcją masy ciała, wzmożona chęć na słodycze i posiłki wysoko węglowodanowe,  problemy z pamięcią i koncentracją czyli tzw. mgła mózgowa. Dość charakterystycznym objawem są też pojawiające się np. w okolicach karku ciemne zabarwienie skóry tzw. rogowacenie ciemne.

Widzę u siebie takie objawy. Jaki jest kolejny krok? Czy jest jakiś prosty „test”, który mogę wykonać w domu, czy lepiej od razu zgłosić się do lekarza? Jakie badania powinnam zrobić? 

Jeśli podejrzewamy u siebie zaburzenia gospodarki węglowodanowej i mamy jakieś z powyższych objawów to kolejnym krokiem powinna być diagnostyka, która je potwierdzi lub wykluczy. W pierwszej kolejności powinno się wykonać badanie laboratoryjne poziomu glukozy i insuliny w surowicy krwi na czczo. Można je wykonać w każdym prywatnym laboratorium diagnostycznym lub udać się do lekarza POZ po skierowanie na takie badanie w ramach NFZ. Na podstawie wyników stężenia glukozy i insuliny oblicza się współczynnik Homa-ir. Wartość tego wskaźnika powyżej 2 (niektóre źródła wskazują że już powyżej 1) świadczy o insulinooporności. Dla pewności po takim badaniu wykonuje się jeszcze test obciążenia glukozą OGTT z jednoczesnym oznaczeniem glukozy i insuliny na czczo oraz po 1h i 2h od wypicia roztworu glukozy. Jest to obecnie najczęściej wykonywane badanie do obrazowania gospodarki węglowodanowej organizmu. Na jego podstawie można stwierdzić np. stan przedcukrzycowy, insulinooporność lub hiperinsulinemię.

Czyli cukier to nie najważniejszy wskaźnik?

W przypadku insulinooporności na początkowym stadium obserwuje się zwykle prawidłowy poziom glukozy przy zbyt wysokim poziomie insuliny we krwi. Dlatego samo badanie cukru, zwykle nic nam o insulinooporności nie powie, za to jest pomocne w wykrywaniu cukrzycy.

A więc samo oznaczenie poziomu cukru nie wystarczy, by z pełnym przekonaniem zdiagnozować insulinooporność. Czy jest jakaś grupa, która jest szczególnie zagrożona tą przypadłością?

Na występowanie insulinooporności są szczególnie narażone osoby:

- osoby z już rozwiniętą nadwagą i otyłością

- kobiety z zaburzeniami hormonalnymi np. niedoczynnością tarczycy, hiperprolaktynemia

- kobiety z zespołem policystycznych jajników

- kobiety które w ciąży miały cukrzycę ciążową

- kobiety w okresie okołomenopauzalnym

Ok, jestem po badaniach, mam wiele sygnałów, że to jednak może być to. Jakie są dalsze kroki? Czy na tym etapie powinnam się skonsultować z dietetykiem?

Jeśli mamy objawy kliniczne a wyniki badań laboratoryjnych wskazują na nieprawidłowości w poziomie glukozy/insuliny to najlepszy czas na konsultację z dietetykiem oraz endokrynologiem. Dietetyk pomoże w ustaleniu indywidualnej diety, dostosowanej do celów, stanu zdrowia,  stylu życia. Konsultacja z endokrynologiem jest niezbędna np. gdy zachodzi konieczność diagnostyki innych zaburzeń hormonalnych, lub gdy stopień zaawansowania insulinooporności jest tak duży, że niezbędne jest wsparcie farmakologiczne.

Po jakim czasie warto powtórzyć badania, żeby wiedzieć, że nasze starania idą w dobrym kierunku? Na jakie wskaźniki zwracać uwagę? 

Jeśli zastosujemy zalecenia od dietetyka i endokrynologa to po około 2-4 tyg powinniśmy obserwować pierwsze zmiany w postaci np. spadku masy ciała, poprawie samopoczucia, ustąpienia senności po posiłkach. Ponowny test obciążenia glukozą OGTT można wykonywać nie częściej niż co 6 miesięcy. Przy insulinooporności warto również badać i kontrolować poziom witaminy D3, lipidogram, ciśnienie tętnicze krwi, poziom enzymów wątrobowych oraz poziom innych hormonów np. hormonów tarczycy.

Dla wszystkich zabieganych, którzy chcą mieć cukier pod kontrolą, ale nie mają siły liczyć kalorii i sprawdzać indeksu glikemicznego każdego składnika, polecamy naszą dietę z dowozem. Codziennie 5 posiłków pod Twoimi drzwiami, przygotowanych według wytycznych naszej dietetyk - do zamówienia na tej stronie.